Dertleşme Köşesi

Neyin doğru neyin yanlış olduğunu genelde bilsem de inanın artık bilmiyorum. Şuan bu satırları yazmak aslında yazarken bir o kadar gereksiz ve komik bir o kadar da sevdiğim ve ihtiyaç duyduğum bir olay. İçten içe böyle sanki biri okusa ne diyecek dalga geçecek farkında mısın algısı yaratan bir durum. Ama yazalım belki rahatlarız. Bu arada bir söylemde ‘ama’ kelimesi varsa önce söylenenin hiçbir önemi olmazmış. Ordan burdan derken özetle durumlar biraz karışık. Kafalar karışık, dengeler şaşmış, düşünceler değişmiş, kararsızlık ve kocaman bir STRES yığını. Kaybolmuşluk diyebiliriz aslında. O kadar çok olumsuz durum yazabilirim ki ve hepsi de şuan ki kalıba uyar. Tabii dışarıdan bakarsak biri gelir onlar sana bir şey yapmış der; diğeri gelir o sana bir şey yapmış der. Sonra herkes suçu birbirine atar sen arada ne oldum delisi olursun ama kimse kendine suç bulmadığı için içine attıklarınla yoluna devam edersin. Sahi soruyorlar mı hiç; Bana mı alındın? Ben mi bir şey yaptım? Canını ben mi sıktım? Ya da yargılama olmaksızın; Anlat beraber halledelim… Aaaah sonsuz çığlıklar gibi gerçekten. Dışa vuramadığım her bir kelime için çığlık, buradan nereye yol olur orası meçhul. Herkesin derdi kendine göreymiş ve Allah herkese sadece kaldırabileceği kadar yük verirmiş. Yüce Rabbim sen ne uygun gördüysen tabii ki odur sonuçta kulluğumuz sana ama insanlar neden bu kadar anlayışsız? Neden bu kadar bencil? Sonuç hep aynı nokta; herkes her zaman haklı ve kişinin asla kendisinden yana problemi yok. Bu nasıl çözülür ki alttan alırsın olmaz üstten alırsın yine olmaz. Böyle yapayım belki farklı olur.. Olur ama anlık kandırmaca olurmuş sadece.